Przejdź do treści

Termin planety zewnętrzne nie powinien być mylony z pojęciem planety górne , który oznacza planety znajdujące się w większej odległości od Słońca niż Ziemia gazowe olbrzymy i Mars. Kiedy został odkryty w , uznano go za dziewiątą planetę; sytuacja zmieniła się w r. Według współczesnych pomiarów ma ona średnicę w przybliżeniu km, niemal taką samą jak Pluton. Mars ma dwa, Jowisz — aż 67, Saturn — 62, Uran — 27, a Neptun —

Pas planetoid i planetoidy trojańskie Planetoidy to w większości małe ciała Układu Słonecznego, składające się głównie ze skalistych i metalicznych minerałów.

Główny pas planetoid zajmuje orbitę pomiędzy Marsem a Jowiszem, w obszarze od 2,12 do 3,3 au od Słońca [33].

Układ Słoneczny

Uważa się, że jest to pozostałość po procesie System sloneczny Układu Słonecznego, tzn. Rozmiar planetoid wynosi od setek kilometrów do rozmiarów mikroskopijnych. Wszystkie planetoidy z wyjątkiem Ceres są klasyfikowane jako małe ciała Układu Słonecznego, jednak niektóre, takie jak Westa i Hygieia być może zostaną uznane za planety karłowate, jeśli okaże się, że osiągnęły równowagę hydrostatyczną czyli własna grawitacja nadała im kształt zbliżony do kulistego.

Tam, gdzie kończą się wpływy grawitacyjne Słońca. Ale czy ta granica ma jakąkolwiek fizyczną formę?

Dozidentyfikowano około 40 obiektów mających ponad 1 km średnicy w pasie planetoid, a ich szacowana liczba wynosić może od System sloneczny. Jednak łączna masa planetoid zapewne nie przekracza jednej tysięcznej masy Ziemi [11]. Pas planetoid nie jest zbyt gęsty; sondy kosmiczne zwykle przelatują przez niego bez kolizji.

Niektóre spośród planetoid mają satelity. Nazywa System sloneczny je zwykle księżycami planetoida jeśli oba ciała są zbliżonych rozmiarów, to uznaje się je za planetoidę podwójną. Planetoidy w głównym pasie są System sloneczny na grupy w oparciu o charakterystyki ich orbit.

Układ Słoneczny powstał około 5 - 6 miliardów lat temu z obłoku gazowo - pyłowego, który przyciągał materię ku gęstniejącemu jądru. W środku obłoku gaz kurczył się szybciej niż w zewnętrznych warstwach i powstało Słońce, a pozostała materia utworzyła dysk wokół niego. We wcześniej powstałym dysku cząsteczki się ze sobą zderzały i łączyły w pył tworząc większe obiekty. Kolizje różnorodnych obiektów doprowadziły do powstania dużych ciał, z których ostatecznie powstały planety. W pierwszej kolejności System sloneczny się 4 planety wewnętrzne czyli: Merkury, Wenus, Ziemia i Mars.

Często łączy je także wspólne pochodzenie. Z pasa planetoid pochodzą także niektóre komety krótkookresowektóre prawdopodobnie były jednym ze źródeł wody na Ziemi [36]. Ceres[ edytuj edytuj kod ] Ceres to największy i najwcześniej odkryty obiekt w pasie planetoid. Po odkryciu w uważany był za planetę, jednak odkrycia podobnych obiektów sprawiły, że zaczęto określać go jako planetka lub planetoida [38].

W roku został przeklasyfikowany ponownie — został uznany za planetę karłowatą. Osobne System sloneczny Gazowy olbrzym i Planeta zewnętrzna. Planety zewnętrzne: od lewej Jowisz, Saturn, Uran i Neptun w skali Jowisz i Saturn składają się w większości z wodoru i helu, zaś Uran i Neptun — z lodu, zamarzniętego amoniaku i metanu.

Wszystkie cztery planety gazowe mają pierścienie, jednak jedynie pierścienie Saturna są łatwo widzialne z Ziemi. Termin planety zewnętrzne nie powinien być mylony z pojęciem planety górnektóry oznacza planety znajdujące się w większej odległości od Słońca niż Ziemia gazowe olbrzymy i System sloneczny.

Układ Słoneczny - psouu-wolbrom.pl

Jowisz Jowisz 5,2 au ma masę równą System sloneczny Ziemi, czyli 2,5 razy więcej niż wszystkie pozostałe planety Układu. System sloneczny się w większości z wodoru i helu. Duża ilość ciepła pochodząca z wnętrza planety tworzy wiele interesujących zjawisk w jego atmosferze, takich jak równoleżnikowe pasma chmur czy Wielka Czerwona Plama.

Jowisz ma 79 znanych księżyców. Cztery największe z nich, tzw. Ganimedes, największy naturalny System sloneczny w Układzie Słonecznym, jest większy niż Merkury. Saturn Saturn 9,5 au słynie z szerokich i jasnych pierścieni.

Pod względem budowy i składu atmosfery bardzo przypomina on Jowisza.

Układ Słoneczny – planety

Ma jednak bardzo małą gęstość; przy średnicy równej ok. Ma 82 znane satelity.

  1. Układ Słoneczny Układ Słoneczny — obszar obejmujący Słońce wraz ze wszystkimi ciałami pozostającymi pod jego grawitacyjnym wpływem.
  2. Planety dzielą się na dwie grupy — wewnętrzne i zewnętrzne.
  3. 10 nadal niewyjaśnionych zagadek Układu Słonecznego. Nauka nie zna odpowiedzi

Największe spośród nich są zbudowane w dużym stopniu z lodu. Z tej grupy Tytan i Enceladus wykazują oznaki aktywności System sloneczny kriowulkanizm [41]. Tytan jest większy niż Merkury i jest jedynym satelitą w Układzie Słonecznym, który ma gęstą atmosferę, w której zachodzą złożone zjawiska pogodowe; poza tym znajdują się na nim powierzchniowe zbiorniki jeziora i morza ciekłych węglowodorów.

Ciśnienie atmosferyczne na jego powierzchni jest o ok. Uran Uran 19,6 auprzy masie 14 mas Ziemi, jest najlżejszą z planet-olbrzymów. Ma także znacznie mniej aktywne jądro i wypromieniowuje mniej ciepła niż pozostałe olbrzymy [42] Uran ma 27 znanych księżyców stan z 2 października [1]spośród których największe to TytaniaOberonUmbrielAriel i Miranda.

Neptun Neptun 30 auchociaż nieco mniejszy od Urana, ma większą System sloneczny równą 17 mas Ziemi i większą gęstość. Wypromieniowuje też więcej ciepła, ale nie tak dużo jak Jowisz czy Saturn [43]. Neptun ma 14 znanych księżyców [1] [44]. Największy z nich, Trytonjest geologicznie aktywny, ma aktywne gejzery wyrzucające płynny azot [45]. System sloneczny

Układ Słoneczny — planety Układ Słoneczny — planety Układ Słoneczny składa się ze Słońca i powiązanych z nim grawitacyjnie ciał niebieskich, czyli planet. Ciała te to osiem planet, ponad znanych księżyców, pięć znanych planet karłowatych i miliardy małych ciał Układu Słonecznegodo których zalicza się planetoidy, komety, meteoroidy i pył międzyplanetarny. Merkury Jest najmniejszą, najbliższą Słońcu i najjaśniejszą planetą w Układzie Słonecznym. Ciężko zobaczyć go z Ziemi, ponieważ zawsze pojawia się blisko Słońca. Merkury jest pozbawiony atmosfery.

Tryton jest jedynym znanym dużym satelitą poruszającym się wokół planety ruchem wstecznym — przeciwnym niż jej ruch wirowy. Osobny artykuł: Obiekt transneptunowy. Mapa wszystkich znanych obiektów Pasa Kuipera zielone kropkiw zestawieniu z czterema planetami zewnętrznymi. Stan na 1 stycznia Na skalach podano odległości w au.

Porównanie największych znanych obiektów transneptunowych rozmiary w skali Obszar Układu Słonecznego poza orbitą Neptuna jest wciąż mało zbadany. Dotychczasowe badania wskazują, że znajduje się tam znaczna ilość małych obiektów największy znany ma średnicę pięciokrotnie mniejszą niż Ziemia i masę dużo mniejszą niż Księżyczbudowanych głównie ze skał i lodu.

Osobny artykuł: Pas Kuipera.

System sloneczny Bitcoin Trader Robert Downey

Zasadnicza część System sloneczny Kuipera to ogromny pierścień planetoid zbudowanych głównie z lodu. Rozciąga się w odległościach 30—50 au od Słońca. Składa się głównie z małych ciał Układu Słonecznego, lecz niektóre z największych jego obiektów, takie jak QuaoarVaruna czy Orcusmogą na podstawie definicji IAU zostać w przyszłości uznane za planety karłowate.

Zidentyfikowano ponad tysiąc obiektów, z tego kilkanaście o średnicy ok. Ocenia się, że w pasie istnieje ponad tys.

System sloneczny Swiat wyboru binarnego

Łączna masa obiektów w pasie stanowić ma co najwyżej dziesiątą część masy Ziemi; szacunki te są jednak niepewne ze względu na niepewności w albedobrak danych o gęstości większości tych obiektów i według danych z roku możliwe jest dokładne zbadanie jedynie wewnętrznego obszaru Pasa Kuipera [10]. Orbity większości obiektów są nachylone do ekliptyki.

Wędrówki Słońca

Wiele obiektów ma satelity, niektóre są planetoidami podwójnymi. Rezonans oznacza, że ciało okrąża Słońce dwukrotnie w przeciągu trzech okrążeń Słońca przez Neptuna. Ten rodzaj rezonansu dotyczy obiektów okresowo przybliżających się w ruchu orbitalnym do Słońca bardziej niż Neptun, np. Od nazwy tej planety karłowatej, obiekty będące w takim rezonansie nazywa się plutonkami plutino [47].

System sloneczny Kompensacja opcji na akcje dla pracownikow

Noszą nazwę cubewanowziętą od oznaczenia pierwszego odkrytego obiektu tego typu, QB1 — obecnie Albion [49]. Pluton i Charon Pluton i jego pięć znanych księżyców Pluton średnio 39 auplaneta karłowata, jest największym znanym obiektem w Pasie Kuipera. Kiedy został odkryty w System sloneczny, uznano go za dziewiątą planetę; sytuacja zmieniła się w r. Pluton ma stosunkowo ekscentryczną orbitę nachyloną pod kątem 17 stopni do płaszczyzny ekliptyki i rozciągającą się od 29,7 au w peryhelium wewnątrz System sloneczny Neptuna System sloneczny 49,5 au w aphelium.

Jego największy księżyc Charon ma masę tylko 7 razy mniejszą niż System sloneczny, dlatego tworzy wraz z Plutonem podwójną planetę karłowatąco sprawia, że punkt, wokół którego krążą barycentrumznajduje się w przestrzeni pomiędzy nimi. Makemake Makemakeplaneta karłowata o średnicy wynoszącej około ¾ średnicy Plutona jest jednym z niewielu ciał Pasa Kuipera nieposiadających odkrytego satelity.

Jego ekstremalnie niska średnia temperatura około 30 K sprawia, że najprawdopodobniej ma powierzchnię pokrytą metanowym i etanowym lodem. Jego orbita jest silnie nachylona do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 29°, a okres obiegu wokół Słońca wynosi blisko lat ziemskich. Osobny artykuł: Dysk rozproszony.

Diagram Pasa Kuipera Kanadyjskie opcje akcji podatkowej dysku rozproszonego: na czarno: obiekty dysku rozproszonego; na niebiesko: cubewano; na zielono: obiekty w rezonansie z Neptunem Dysk rozproszony zachodzi na Pas Kuipera, lecz rozciąga się dużo dalej na zewnątrz. Uważa się, Miesieczne akcje dywidendy z transakcjami opcji ten obszar jest źródłem większości komet krótkookresowych.

Prawdopodobnie obiekty dysku rozproszonego zostały wyrzucone na orbity erratyczne nieregularne przez oddziaływanie grawitacyjne Neptuna, który w okresie formowania się Układu Słonecznego poruszał się po bardziej oddalonej orbicie patrz: migracja planetarna.

Większość obiektów dysku rozproszonego SDO — scattered disc objects ma peryhelia w Pasie Kuipera, lecz aphelia rozciągają się aż do au od Słońca. Orbity SDO są również silnie nachylone do płaszczyzny ekliptyki, a często są prawie prostopadłe do niej.

Eris Eris i jej księżyc Dysnomia Eris średnio 68 au jest największym znanym obiektem dysku rozproszonego. Jej odkrycie spowodowało debatę nad nową definicją planety, ponieważ ciało to było nie mniejsze niż Pluton, a sądzono nawet, że jest od niego większe [51]. Według współczesnych pomiarów ma ona średnicę w przybliżeniu km, niemal taką samą jak Pluton. Ma natomiast największą masę System sloneczny znanych planet karłowatych.

Ma jeden znany księżyc, Dysnomię. Podobnie jak w przypadku Plutona, jej orbita jest silnie ekscentryczna; Eris ma peryhelium w odległości 38,2 au od Słońca średni dystans Plutonaa aphelium w 97,6 au i jest stromo nachylona do ekliptyki. Mniejsze ciała Układu Słonecznego[ edytuj edytuj kod ] Oprócz planetoid pasa System sloneczny i Pasa Kuipera, w Układzie Słonecznym istnieje wiele grup rodzin planetoid poruszających się po innych orbitach.

Są to obszary stabilne grawitacyjnie, utrzymujące ciało na wspólnej orbicie z System sloneczny. Planetoidy rodziny Hildy są w rezonansie z Jowiszem; to znaczy, że obiegają Słońce System sloneczny razy na każde dwa okrążenia Jowisza.

Centaury to planetoidy krążące po orbitach między orbitami Saturna i Neptuna.

System sloneczny Margian Trading Schwab Bitcoin

Planetoidy bliskie Ziemi to cztery grupy planetoid, z których wiele przecina orbity planet wewnętrznych.